Gestaltmethodisch werken in supervisie (deel 1 Inleiding)
Als hoofd mens ben ik geneigd meer aandacht te besteden aan de inhoud
van de communicatie dan aan de relatie in de communicatie. Het gevoel, dat
wat het mij doet is lange tijd terzijde geschoven als niet of minder
belangrijk. Mogelijk een erfenis van opvoeding en opleiding. Voor het
eerst werd daar aan getornd tijdens de Voortgezette Agogische Opleiding
Onderwijskunde Supervisie en Deskundigheidsbevordering (VO OSD). Wat ik
mij van de opleiding vooral herinner is het gebrek aan waardering die ik
in die tijd had voor het ervaringsgerichte leren en de overwaardering voor
de cognitie. Nu kan ik het vertalen met dichtbij en veraf (afstand), met
onveilig en herkenbaar.
Door het besef dat het herkennen van en om kunnen gaan met gevoelens
een belangrijk instrument is voor de supervisor, heb ik tijdens de
opleiding en vooral in de supervisie aandacht besteed aan het in evenwicht
brengen van verstand en gevoel. Tijdens de supervisiesessies heb ik voor
het eerst kennis gemaakt met de Gestalttherapie. Voor mij voldoende reden
op in therapie te gaan en daarna de driejarige post HBO opleiding
Gestaltmethodisch werken te gaan doen bij de Noord Nederlandse Gestalt
Organisatie te Groningen. Ik merk dat ik tijdens mijn werk als supervisor
en loopbaanadviseur daar veel baat bij heb.
Het artikel is de start van een mogelijke discussie van werken met de
gestaltmethodiek in de supervisie die via dit medium internet gevoerd kan
worden. Het is inhoudelijk niet afgerond en roept mogelijk meer vragen op
dan het antwoorden geeft. Het geeft een beeld hoe ik gestaltmethodisch
werk in de supervisie en dat zal voor iedereen anders zijn.
Eerst geef ik beknopt weer wat ik onder gestaltmethodisch werken
versta. Daarna geef ik weer wat ik onder supervisie versta. Vervolgens doe
ik een poging om beide te integreren aan de hand van wat praktijk
voorbeelden.
Lees verder (deel
2)
|
